Gaston Peeters

Issoudun, 3 juni 2001

Rond 8uur30 waren de resten van een oplossend koud front (zonder neerslag) nog boven het vliegveld. Initieel dacht ik zelfs aan een rustdag! Maar boven Vierzon waren er rond 9 uur reeds cumulussen. Het bestaande front loste zienderogen op. Vlug een blik op de satelietbeelden in het bureel en daar zag je het front zeer snel verdwijnen in de zuidelijk richting. De 26 wordt geladen met 80 liter en snel in de 36 gezet voor de wedstrijdtoestellen. Ik vraag en krijg een start om 10uur15.

De bedoeling was om in de richting van Couhé Verac te gaan en zelfs nog wat verder om nadien richting Moulin te vliegen. Voor het laatste keerpunt zou ik zo veel mogelijk naar het noorden vliegen om dan met de wind in de rug de finale te kunnen vliegen. De wind was 20 tot 40 graden maar zou naar het noorden draaien. De basis gaat direct tot 1200 meter wat om dat uur veel belooft.

Met de wind in de rug gaat het zeer snel tot ten zuiden van Le Blanc. Daar krijgen we (we, want Pierrot vliegt ergens in de geburen met de AG¹) het front in 't zicht. Het licht nog wel een 50-80 km verder, maar voor het front is er het gekende blauwe gat. Doorvliegen zou de dag verknoeien. Ik volg dan de CU-lijn die N-W loopt. De gemiddelde snelheid valt wel wat terug nu er met zijwind gevlogen wordt. Te snel naar het oosten vliegen zou de proef te klein maken. De koers gaat tot Mauleon vliegveld waar ook de laatste CU gebruikt wordt. Totaal 208 km met ongeveer 80 km/uur. Als je de omweg erbij rekent zal dat wel een 235-240 km zijn, maar dat telt natuurlijk niet.

Dan naar het goede weer terug, richting Moulins. Deze richting is loodrecht op de windrichting wat het enigszins moeilijk maakt om te beslissen, want er zijn wolkenstraten maar natuurlijk niet in de goede richting. De gemiddelde snelheid loopt langzaam op, het weer wordt beter naar het zuiden toe, en er wordt gezien het relatief vroege uur (16.00uur) dan ook beslist verder door te gaan, richting La Palisse vliegveld. Op 15 km van daar kontakteer ik La Palisse omdat er ook valschermspringen gedaan wordt. Een zeer weigerachtig antwoord (zonder verbod - maar à la para Schaffen) doet me beslissen naar Vichy te vliegen. Wat is het daar prachtig met het Centraal Massief in de geburen. Door Vichy te ronden blijf ik ook uit de zone van St. Yan.
Een dikke 300 km meet ik op de kaart. Om 1000 km te vliegen moet het gaan naar La Ferté ten zuiden van Parijs of Pont sur Yonne om dan met de wind van achter verder door te vliegen dan Issoudun, ergens een 50-60 km ten zuiden.

Nu begint de battle tegen de wind. 20-30 km/uur recht op kop maar nu met wolkenstraten, weliswaar met grote gaten in, maar toch duidelijk bruikbaar. Daar maak ik een essentiële fout. Ik ben steeds ten westen van de Loire gebleven, terwijl de basis ten oosten ervan hoger lijkt. Pierrot is in La Palisse gedraaid en vliegt nu 40 km meer oostwaards. Ik kan me niet veroorloven om de oversteek te maken en ik gok een beetje op de kerncentrales (twee). De eerste kort voor Cosne ligt stil. Deze van Gien werken maar zijn heel periodisch. Ik tel de minuten tussen de wolkenvorming boven de centrale en kom op een regelmatige 7 minuten terwijl de wolken reeds oplossen na 2 minuten. Het is dus maar een kans van 1 op 3 dat ik de pomp zal kunnen hebben. Wat vermoed werd komt uit. Als ik over de centrale ga valt de condens uit de enorme pijpen tegen de grond. Zelfs geen duwke.

In het noorden wordt het blauw. Niet omwille van een andere luchtmassa, maar omdat het reeds 18 uur geworden is. Hoe ver kan (of wil) ik nog doorgaan? Pithiviers? De wolkenstraten zijn gedaan en de grotere doorsteken brengen me tot 7-800 meter. Dat mag niet tegen wind in, wind die nog steeds 25 km/uur is.
Pierrot is altijd een 10 km voorop geweest, maar nu heeft hij een voorsprong opgebouwd van 40 km. Ik beslis om nog enkele km door te gaan tot St. Denis (Orléans). Orléans is heel coöperatief en maakt er echt geen probleem van om St. Denis te ronden.

214 km van Vichy en 110 km van huis. Met de wind in de rug en terug CU boven de Sologne brengen me met een sneltreinvaart naar huis, Issoudun. Bij het vertrek dacht ik niet aan 1000 km. Ook nog niet in Mauleon, maar halfweg Vichy wel. De bedoeling was dan ook Buno-Bonnevaux te "pakken" als laatste keerpunt en dan met de wind van achter te gaan landen op Montluçon Domerat of Guéret.
Zo zie je nog maar eens dat free-flying niet zo eenvoudig is. De beslissingen die je neemt hebben veel meer inpact op je vlucht en het totaal aantal kilometers dat je vliegt.

Om eerlijk te zijn: dit jaar heb ik het echte zweefvliegen teruggevonden. Semi-professioneel vliegen met transponder, de goede weersituaties uitkiezen en er ook gaan vliegen, kortom prachtig. Vroeg of laat zal ook de Charron bijdraaien. Iedereen in Europa is zo bezig. Kijk maar eens regelmatig op de site van Aerokurier Online. Om van te "duizendelen".... De loggers laten het toe. Trouwens de Charron ook, zij het dan onder bedekte vorm. Vorig jaar was ik tweede in de DS² klasse, enkel met free flight proeven. De commissie heeft daar nooit bij stilgestaan, maar de proeven werden gevlogen in een wedstrijd waar bijna enkel AAT³ proeven in voorkwamen, dus een bijna free flight. Daarbij kreeg je dan een bonus van 30%. Ondenkbaar maar toch is het zo.

¹   Een van de twee ASH-25's van de Aéro-club d'Issoudun
²   Double Seat of tweezitter klasse
³   Assigned Area Task

Klik op de kaart om de IGC loggerfile
van deze vlucht te downloaden.

De foto's op deze pagina werden bijeen gesprokkeld door Kurt Sermeus.