|
Kurt Sermeus
4. Minden Tahoe Airport
Vrijdag 12 januari ging ik tegen 9 uur naar het vliegveld, Minden Tahoe airport,
gelegen op 4718 ft (1440 m) boven zeeniveau.
Aan het einde van de Airport Road ligt het prefab gebouw van Soar Minden,
waar ik kennis maakte met Tony Sabino en zijn team van instructeurs, sleeppiloten
en `line boys'. De `line boy' is een manusje-van-alles.
Hij maakt de zwevers vliegklaar, sleept ze naar de piste, brengt je naar de zwever
met een golf cart, haakt de sleepkabel aan, speelt tiploper, komt je na de vlucht
weer oppikken, zorgt tegen de avond voor het stallen van de zwevers etc.
Dit is een commercieel zweefvliegbedrijf, je hoeft je dus als piloot
buiten het vliegen om niets te bekommeren.
In een briefing van een tweetal uur kreeg ik van Mike, mijn instructeur, een hele
uitleg over het vliegveld, de lokale procedures voor de landing, de radioprocedures,
het luchtruim boven Minden en de drie `wave windows', de buitenlandingsvelden in de
buurt, het weer en de winden in de vallei.
Dan was het tijd om te gaan vliegen.
In een golf cart reden we naar de taxiway die naar runway 34 gaat. Het was zonnig,
maar de koude wind sneed in mijn gezicht.
`94G', een Twin II (Acro), stond reeds klaar op de taxiway.
Na het instappen en de preflight check werden we, opnieuw met een golf cart,
100 m verder gesleept tot op de 2200 m lange betonnen piste.
Doordat alle zwevers uitgerust zijn met kleine tipwieltjes hoeft bij het
grondtransport geen tiploper mee te lopen. De line boys moeten soms wel nogal
laveren om de zwevers rechtuit over de taxiways te laten rollen.
We werden opgesleept door een 260 pk sterke Pawnee.
Tijdens deze eerste vlucht toonde Mike mij de belangrijkste oriëntatiepunten
van de omgeving en wees hij op de verschillende buitenlandingsvelden,
en zelfs `vliegvelden', in de nabijheid van Minden.
De vlucht verliep verder prima en ik kon zelfs al mijn eerste pompje van de 21ste eeuw
draaien met stijgen tot 2 m/s.
Het monotone, bruine winterlandschap spreidde zich uit over de brede Carson Valley,
omzoomd door impressionante, besneeuwde bergen. Het grootste deel van de vallei is
begroeid met `sagebrush', een droog struikgewas dat tot een meter hoog wordt en
typisch is voor de flora van het Great Basin woestijngebied. Bomen staan er vrijwel
nergens, behalve op de bergflanken van de Sierra Nevada, op zo'n 10 km van het
vliegveld.
In de vallei wordt ook aan landbouw gedaan, maar aangezien het er amper 200 mm per
jaar regent, worden bijna alle velden er bevloeid door middel van een of ander
irrigatiesysteem. Er zijn de typisch ronde velden met een roterende sproeiarm en ook
rechthoekige velden met een heen en weer rijdende sproeiarm. Daarnaast zijn er nog
een aantal velden die bedekt zijn met een netwerk van verticale waterpijpen
van wel een meter hoog! De pijpen zelf kan je vanuit de lucht niet zijn,
maar als je heel goed kijkt kan je wel een vierkant patroon herkennen in deze velden.
Om nare verrassingen te voorkomen, kies je bij een buitenlanding echter wel best
een veld met een zichtbare sproeiarm.
Binnen een straal van 10 km rond Minden airport liggen ook 2 privé-vliegveldjes.
Een ervan, gelegen vlakbij een grote kikkerpoel, heeft zelfs 2 pistes in de
mulle grond waarop regelmatig zwevers landen, die net niet meer tot in Minden
geraken, en staat daarom bekend als `Frog Pond International'.
Toen we erover vlogen, stond op een van de pistes een kudde koeien...
's Namiddags heb ik nog 3 solo starts gedaan in de Twin om de `roest' wat van mijn
knoken te vliegen, te wennen aan de omgeving en natuurlijk ook om mij te amuseren
in de thermiek die tot 3 m/s gaf, maar wel niet erg hoog ging.
Terug in het bureau van Soar Minden wees Mike me op de weersverwachting voor
's anderendaags.... er was `wave' op komst!
- Links:
-
Soar Minden
Minden-Tahoe Airport
Nevada airport diagrams
Minden Nevada
| 
